Oldun (İkinci Qarabağ müharibəsində şəhid olmuş baş leytenant Ağaqardaş İlham oğlu Abbasovun əziz xatirəsinə ithaf edirəm.) Baş leytenant Ağaqardaş! Döyüşlərdə öndə getdin, Qorxu nədi sən bilmədin, Yağıya aman vermədin. Göydən mərmilər yağsa da, Çağırış etdin hücum deyə, Hamı atıldı döyüşə, Urra… dedi, irəliyə! Qarabağı çox sevirdin, Onun uğrunda savaşdın, Heç bir şeydən çəkinmədin, Özünü alova
Oyunbaz Masqalanmış oyunbaz, Yeni şəbih çıxardır, Aləmi qarışdırır, Özün ağıllı sayır, Kələkbazdı, oyunbaz! Fırıldaqçı, dələduz, Yetənə tələ qurur, Onu toruna salır, Sanki dilin bağlayır, Sözü saxta, oyunbaz! Cilidini dəyişir, Gündə yüz dona girir, Bildiyini eləyir, Hamıya kələk gəlib, Xal qazanır, oyunbaz! Verdiyi sözü danır, Hər an fikrin dəyişir, Özün suğurtalayır, Beləcə haq qazanır, Çox ustadı,
Bəzən çox buludlar başım üstündə, Fırtına qoparıb, tufan qalarsan. Sanki yorulub, bütün ruhunuFikirlər içində çaşqınlaşarsan.” Nə imdad dilə, nə dərdə doyma, İçində yaşarıb, onları ovma Lazım olmayanı boşluğa qoyma, Tənhalığa deyib ruhunu yorma. Səni sənli edən, sən olacaqsan. Hamıdan yaxın da özünü görüb, Özünə yetməyi öyrənəcəksən. Kimsənin köməyin kənara qoyub, Ruhunun səsini dinləyəcəksən. Pərvanə İsgəndərova
Yerin çəkdiyi dərdi Göy sahibi bildimi? Min günahın bədəlin Bir savaba sildimi? Anam məni atmışdı Dərd başımı qatmışdı O uşaq ac yatmışdı Gecə Allah gördümü? Kədərliydi, nağıldı Ömrü elə ağırdı… Deyir Allah çağırdı Görən o qız öldümü?.. Vəsilə Möhsümova Fəlsəfə üzrə fəlsəfə doktoru, tədqiqatçı-alim, şairə Gundelik.az
Hər daşın qayan tarixdir, Susam! Xanın səsi, uca dağlarından Bülbülün nəğməsi, Xarıbülbülünün saf damarından, Cabbarın, Seyidin bulaqlarından Daha kimlər, kimlər… Sənin gözəlliyindən ilham aldılar, Üzeyirin, Niyazin bu ilhamı Bu dünyaya yaydılar. Müsiqi beşiyi, şərqin gözəli, Azərbaycanımın inci bəzəyi. Hər daşın qayan tarixdir, Susam. Gözüm sətirlərdə, nələr görürəm, Hər daşın qayan tarixdir, Susam. Sən basılmazdın
Azərbaycan torpağı Düzləri, dərəsi, dağları gözəl, Çəməni, meşəsi, bağları gözəl, Bulağı, çayları, gölləri gözəl, Elin ruhu, canı, qanı bu torpaq! Qoynunda lalələr, çiçəklər bitən, Neftilə vətənə şöhrət gətirən, Torpağında bol məhsullar yetişən, İgidlərin məskənidir bu torpaq! Havası, iqlimi behişt, şəfalı, Ceyranı, cüyürü dağlar gözəli, Qartallar oylağı aydın səmalı, Ruha qida verən baldır bu torpaq! Xəznədir,
Qayıt, Gəl Ata Gözlərim qalıbdır sənin yolunda, Güllərim solubdur bağça-bağımda. Canımı verərəm sənin yolunda, Nə olar, qayıt gəl, qayıt gəl, Ata. Daha dözə bilmirəm bu acıya mən, Həsrətdən dən düşüb saçlarıma, gəl. Mən necə yaşayım sənsiz, kimsəsiz, Nə olar, qayıt gəl, qayıt gəl, Ata. *************************************************** Sən Getdin Hərdən düşünəndə,peşman oluram, Niyə saf eşqimi mənasız
Elə yazıçılar var ki, onların yaradıcılığı ilk baxışda ədəbi prosesdə mərkəzi və dominant mövqe tutmaya bilər. Lakin zaman keçdikcə aydın olur ki, bu cür sənətkarlar olmadan ədəbiyyatın ümumi mənzərəsini təsəvvür etmək qeyri-mümkündür. Onların əsərlərini nəzərə almadan dövrün ədəbi ruhunu, inkişaf istiqamətlərini və daxili ahəngini tam şəkildə dərk etmək mümkün deyil. Bu yazıçılar ədəbiyyatda səssiz, lakin
Sahib müəllim (Alovlu vətənpərvər, istedadlı alim və pedaqoq, dəyərli dostum Sahib Zeynalova ithaf edirəm) Vətən üçün candan keçən, Döyüşlərdə öndə gedən, Heç bir şeydən çəkinməyən, Cəfakeş Sahib müəllim. Döyüşlərə hey canatan, Düşmənlərə qan udduran, Onlara aman verməyən, Cəfakeş Sahib müəllim. Bütöv sözlü, saf əməlli, Dostlarına sədaqətli, Cəsur vətən fədaisi, Cəfakeş Sahib müəllim. El-obanın sevimlisi, Dostlarının
Daha bahar da bir, xəzan da birdi, Gedişin ömrümə qışı gətirdi. Tanrıya üsyanım inanma dinə, Göydən ən sonuncu daşı gətirdi. Belə yıxmamışdı bu günə kimi, Belə xırdalayıb qum etməmişdi. Əridib içimdə qalan inadı, Ovcunun içində mum etməmişdi. Düşdü gözəlliyi, varanə oldu, Dünya başdan başa xaraba indi. Bir bayquş ulayır evsiz, yuvasız, Bir qanad uçmayan, çırpınıb,