Yоl üstündə bu аçdığın fаl nədi, fаlçı, sənin fаlın mənə neylədi? Nə аd verdin, hər duruşdа hаlımа, nə fikirli sən bахırsаn fаlımа? Gücün çаtır bах dünyаnın fаlınа. Nə yаpışıb əl çəkmirsən əlimdən? «Yаnа-yаnа» gəl söyləmə dərdimi, mənim dərdim dərddimi? Mənim dərdim dərddisə, söylə görüm, dünyаdаkı dərd nədi? Vətənindən hər didərgin düşənin, bu tоrpаğı оvuc-оvuc qохlаyаrаq
Ədəbi suprematizm: Manekenlər – düz xətt boyunca yaşayanlar Yaxınlığından keçərkən bəzən adama oxşadıb diksinirəm. Üzünün donuq ifadəsindən, soyuq baxışlarından tanıyaram onları. Görən beyni olsa nə düşünər, nə keçər ürəyindən qəlbi döyünsə: təzim eləyər həvəslə mağazaya gəlib-gedənlərə, baxıb pəncərədən gülümsəyər küçədən keçənlərin üzünə. Yoxsa bezib gözlərini daima eyni nöqtəyə zilləməkdən baxışları uzanan düz xətt boyunca çırpar
BİR XONÇA ŞEİR Ürəyi daşlara sözüm toxunmur, Yağır söz yağışı ilham arxıma. Nə vaxtdı deyirlər şeir oxunmur, Elə bil söyürlər yeddi arxama. Hər kəs ola bilməz nəfsinə ağa, Şərə uymusansa, xeyir neyləsin? Başın qarışıbsa pul qazanmağa, Könüllər oxşayan şeir neyləsin? Sevgi ürəklərdə çağlayan dəniz, Qoymayın qurusun, haray qoparın. Deyirəm böyüklər, elçi getsəniz, Qız gilə bir
Qarabağ torpağında, Ağdam ərazisində, Ululardan yadigar, Müqəddəs bir ocaq var. Ocağın yaranmasın, Aqillər belə deyir: -Dövlətli bir kişinin, Dörd övladı var imiş. Onlardan biri qız, Üçü oğlan imiş. Qızın adı Eşq imiş, İllər ötür, vaxt keçir, Uşaqlar da böyüyür. Ailə bu illərdə, Sakitcə həyat sürür. Kənd qızları içində , Eşq öz gözəlliyilə , Ən seçilən
Səbəbi sən Buludlar boşalıb göylərdən indi, Yağışlar boşanıb göylərdən indi, Sel kimi tökülən göylərdən indi, Göyün nuru deyil, şikayətindir. Üşüyən əlimi alovlandıran, Titrəyən könlümü alovlandıran, Ehh, mənim ruhumu alovlandıran, Gün istisi deyil, hərarətindir. Özünü özümdə şirinləşdirən, Sevgini sözümdə şirinləşdirən, Ömürü gözümdə şirinləşdirən, Həyat eşqi deyil, sədaqətindir. Sevib-sevilməyi mənlə qanmısan, Bəlkə də sevməyi oyun sanmısan, Sən
ƏVVƏL ONUN, SON ONUN Tanrı bilib… Əzəldən duyan ürək veribdir, cılız, balaca da yox, ümman ürək veribdir — tərk edilmiş qəmlərə yer ayırsın içində, o qəmləri də görsün Son qapını açanda. Tanrı bilib… Əzəldən münbit ürək veribdir, acı tikan sancsalar, becərib gül eyləsin, igid ürək veribdir, yaralayıb qaçsalar, su atıb əl eyləsin. Tanrı bilib… Əzəldən