Gülüşün qoxusu
Səadətin səsi radioda hər səhər yayılan incə bir işıq kimi şəhəri yuyurdu. Şəhər o səsi dinləyir, amma onu görmürdü. Onun səsi sanki səhərin ilk nəfəsinin içində gizlənmişdi — yüngül, isti, amma dərinliyində buz kimi bir kölgə gəzdirən. O səs insanlara günün başladığını xəbər verirdi, amma eyni zamanda onun öz içinin necə qaranlıq bir yerdə ilişib
