Savadın iki növü var: pedaqoji savad və ictimai savad. Pedaqoji savad tədris proqramlarıyla əhliləşdirilmiş savaddır, çərçivələri var. Düşüncənin kənara sıçramasını yasaqlayır. Özünün qəlibləri və hərəkət ərazisi var. Qiymətləndirilmək vərdişlərinə sahibdir. Qiymətləndirilmədikdə küsür, inciyir, şikayət edir və s. İctimai savad pedaqoji qəliblərdən kənara çıxmış və bir daha evə dönməmiş savaddır. Heç bir cərçivə və hərəkət ərazisi
Ədəbiyyat bir millətdəki əhval-ruhiyyənin ifadəsidir. Hüseyn Cavid Yer üzünə milyardla insan gəlib-gedib və dünyanın bu insan karvanı yenə öz gedişindədir. Hərəyə bir ömür bəxş edilib. Uzun, qısa və s. fərq həmin ömrü necə başa vurmaqdır. Həyatın mənası yaşanan illərin sayında deyil, onun necə yaşanmasındadır. Ömür var ki, günü əsrə bərabər. Belə ömür cild-cild
Uşaqlara qayğı göstərmək, uşaqların təhsil, tərbiyəsi üçün şərait yaratmaq, sərbəst yaşamaq, sərbəst inkişaf etmək adət ənənələrini aşılamaq aparılan işin əsası olmalıdır. Heydər Əliyev Ümummilli lider Çoxlarımız uşaq olanda nənə və analarımızdan çoxlu oxşama, bayatı, nağıl, tapmaca, yanıltmac eşitmişik. O vaxt biz bilmirdik ki, ana və nənələrimizin yaddaşında yaşayan və hər gün eşitdiyimiz bu nümunələr
“2023-cü ilin 19-20 sentyabrında Azərbaycan Ordusunun həyata keçirdiyi qətiyyətli antiterror tədbirləri nəticəsində Qarabağda mövcud olmuş separatçı silahlı dəstələr tərksilah edildi, qondarma rejim ləğv olundu. Bununla da Azərbaycan Respublikasının suverenliyi tam bərpa edildi. Bu əməliyyat dövlətçilik tariximizin ən mühüm səhifələrindən biri kimi yaddaşlara həkk olundu”. Bu sözləri Azərbaycan Respublikasının Milli Məclisinin deputatı Elnarə Akimova 20 Sentyabr
Qərbi Azərbaycanın sinəsində yara olan, hər bir Borçalı türkünün ürəyində daşıdığı bir ad: Allahverdi. Bu torpaqlar sadəcə bir coğrafi ərazi deyil, türkün nəfəs aldığı, iz qoyduğu, Borçalı mahalının tarixi Loru bölgəsinin ürəyi idi. Bu qədim yaşayış məskəni tarix boyu Azərbaycan türklərinin etnik-siyasi kimliyini yaşatmış, mədəni irsini qorumuşdur. Bir vaxtlar Borçalı mahalına daxil olan, sonra Tiflis
Mən qərib, kimsəsiz, didərgin ruham, Göylərdə bilinməz qəbrim var mənim. Ölsəm, tabutumu mələklər tutar, Yasımı allahlar saxlayar mənim. Dünya ədəbiyyatında elə qələm sahiblərinin yaradıcılığına rast gəlirik ki, onların əsərlərinin böyük hissəsi sırf milli məsələlərə, mənsub olduqları etnoun problemlərinə, bir sözlə, etnik-genetik mənşəyinin özünəməxsusluğuna aid olsa da, o nümunələr sənətkarlıq baxımından, estetik-kulturoloji dəyərinə görə
Nyu-Yorkun dinamik, Londonun bayramlı, Romanın bədii əsəri təsvir edən, Parisin işıqlı, Pekinin bir filmin adı olan bilən, Təbrizin cazibəli, Bakının işıq selli, Şuşanın sehrli… Fərqli şəhərlərin fərqli gecələri. Şəhərlərin gecələri adamları kimidi. Şuşa həsrətli qonaqlarını ev-ev, qapı-qapı salamlayır. Pəncərələr gülərək qucaq açır. Buşəhərin təbəssümündə doğmalaşırsan. Bu ayrı bir sevgidi. Adamların, küçələrin, binaların… –Şuşanın sevgisidi. Hamının
Bir qız var idi. O heç kimin yaşamadığı bir məhəllədə yaşayırdı. Bir gün onun telefonuna tanınmayan bir nömrədən mesaj gəldi. Bir yerin konumu göndərilmişdir. O günün səhəri qız yazılan konuma getdi. Və köhnə bir bina gördü. Bina üç mərtəbəli idi. Birinci mərtəbədə bir stol vardı. Üstündə də bir kitab. Qız düşünmədən kitabı açdı. Elə bildi
Toyun musiqisiz keçirilməsi, adətən, dinlə əlqələndirilir. Halbuki dünyanın ən zəngin musiqisi sayılan simfonik musiqinin anası kilsədir. Simfonik musiqi tamamilə ibadət hadisəsidir. İnsanla tanrı arasında ünsiyyətin səslənişi kimi yaranıb, bir növ, məbəd musiqisidir. Simfonik əsəri ifa edən orkestrın ifa zamanı çox zaman tamaşaçılardan gizlədilməsi də bu ilahi ünsiyyətin səs vasitəsilə baş tutmasına işarədir. Yəni simfonik musiqi
XX yüzilin əvvəllərindən başlayaraq maarif və mədəniyyət sahəsində ciddi canlanma əmələ gəldi: bir sıra maarif ocaqları, xeyriyyə cəmiyyətləri, nəşriyyatlar, kitabxanalar yaradıldı. Milli dilin, milli ədəbiyyatın tədris olunduğu məktəblərin, xüsusilə qız məktəblərinin sayı artdı. Belə bir xeyirxah və nəcib işə müəllimlər, ictimai xadimlər və mətbuat ətrafına toplaşan ziyalılar yaxından kömək edir, əllərindən gələni əsirgəmirdilər. Bu