Azərbaycan torpağı Düzləri, dərəsi, dağları gözəl, Çəməni, meşəsi, bağları gözəl, Bulağı, çayları, gölləri gözəl, Elin ruhu, canı, qanı bu torpaq! Qoynunda lalələr, çiçəklər bitən, Neftilə vətənə şöhrət gətirən, Torpağında bol məhsullar yetişən, İgidlərin məskənidir bu torpaq! Havası, iqlimi behişt, şəfalı, Ceyranı, cüyürü dağlar gözəli, Qartallar oylağı aydın səmalı, Ruha qida verən baldır bu torpaq! Xəznədir,
Qayıt, Gəl Ata Gözlərim qalıbdır sənin yolunda, Güllərim solubdur bağça-bağımda. Canımı verərəm sənin yolunda, Nə olar, qayıt gəl, qayıt gəl, Ata. Daha dözə bilmirəm bu acıya mən, Həsrətdən dən düşüb saçlarıma, gəl. Mən necə yaşayım sənsiz, kimsəsiz, Nə olar, qayıt gəl, qayıt gəl, Ata. *************************************************** Sən Getdin Hərdən düşünəndə,peşman oluram, Niyə saf eşqimi mənasız
At hamısın quyuya… Uyu gözəl bala, uyu, yuxunda Görəsən həyatın varın, yoxun da Kimlər üzmüş səni, kimlər incitmiş Hər birinin üzü qalsın yuxunda! Böyük bir quyu gör, qaranlıq olsun Ucu bucağı hey seçilməz olsun Hər pis xatirəni, qəm kədərini At bir-bir quyuya, görünməz olsun. İndiyədək səni görməyənləri, Yanından düz keçib baxmayanları, Sorğulayanları, tək qoyanları, İtələ
Sahib müəllim (Alovlu vətənpərvər, istedadlı alim və pedaqoq, dəyərli dostum Sahib Zeynalova ithaf edirəm) Vətən üçün candan keçən, Döyüşlərdə öndə gedən, Heç bir şeydən çəkinməyən, Cəfakeş Sahib müəllim. Döyüşlərə hey canatan, Düşmənlərə qan udduran, Onlara aman verməyən, Cəfakeş Sahib müəllim. Bütöv sözlü, saf əməlli, Dostlarına sədaqətli, Cəsur vətən fədaisi, Cəfakeş Sahib müəllim. El-obanın sevimlisi, Dostlarının
Hər bir sahədə olduğu kimi, ədəbiyyat da özünəməxsusluğu sevir. Əgər sənin düşüncə və ifadə tərzin yenidirsə, qələmə aldığın mövzu kimsənin yazdığına bənzəmirsə, sən şeir, hekayələrində öz fikirlərini təbii və ürəyəyatımlı bir dildə təqdim etməyi bacarmısansa, yazdıqların oxucu tərəfindən seviləcək. İnsanın mənəvi mədəniyyət sahəsində yaratdıqları onun özünə bənzəyir; canlı, şüurlu orqanizm kimi doğulur, böyüyür, inkişaf edir,
Sual-cavab -Çəkməyə boyan var, suyu quruyub? Nə gəlibdir gözlərinin yaşına? -Çağlayan sulardı bir vaxt, kiriyib, Oyma naxış salıb çayır daşına. -Qəlbinin aynası açıqmı barı, Eyvanına qonaq gəlsin bəyaz quş? -Mən heç itirmədim açan baharı, Çiçəktək qarını tökdü ayaz, qış. -Zaman su misalı nəyə gərək ki, Çatlamış küp kimi sızdı ömürdən? -Zaman, o dediyin, sudan məgər
Şair öz eliylə sevinə gərək, Elin qəzəbiylə qabarmalıdır. O, ana bətnindən məzar evinə Ürəyi tərtəmiz aparmalıdır… Tofiq Bayram Bəlli bir həqiqətdir: şair-doğma xalqının yaradıcı istedadının daşıyıcısıdır. Onun bu qeyri-adi qisməti şairlik amalının ucalığını, eyni zamanda çətinliyini şərtləndirir. Öz varlığında xalq başlanğıcını duymaq şairin poeziyasına təbiilik, səmimilik, vətəndaşlıq, aşılayan amildir. Belə poeziyanı
Məmmədzadə Səyavuş İmran oğlu 1935–ci il oktyabrın 2-də Bakıda müəllim ailəsində anadan olmuşdur. Orta məktəbi bitirdikdən sonra ADU-nun filologiya fakültəsində təhsil almışdır (1953-1958). Ədəbi fəaliyyətə tələbəlik illərindən başlamışdır. “Sınaq” adlı ilk şeiri və A.Əlizadənin şeirinin rus dilinə tərcüməsi 1956-cı ildə universitetin çoxtirajlı qəzetlərində dərc olunmuşdur. Həmin vaxtdan “Molodyoj Azerbaydjana” qəzetində mütərcim, sonralar ədəbi işçi işləmişdir.