Duyğuların şeir dili
Daha bahar da bir, xəzan da birdi, Gedişin ömrümə qışı gətirdi. Tanrıya üsyanım inanma dinə, Göydən ən sonuncu daşı gətirdi. Belə yıxmamışdı bu günə kimi, Belə xırdalayıb qum etməmişdi. Əridib içimdə qalan inadı, Ovcunun içində mum etməmişdi. Düşdü gözəlliyi, varanə oldu, Dünya başdan başa xaraba indi. Bir bayquş ulayır evsiz, yuvasız, Bir qanad uçmayan, çırpınıb,