Sabir Rüstəmoğu

Dünyam Anam- anam idi işıqlı dünyam, Onlar mənə həyat- ömür bəxş edib, Qayğısız yaşadım, ərköyün gəzdim, Unudulmaz heç zaman cəlallı dünyam, Ölçüyə sığmayan sevincli dünyam. Qoşa qanad kimi arxamda durub, Məni qoruyardı hər bir bəladan, Onların yoxluğu məni sarsıdıb, Qəm- kədər içində çarpışan dünyam, Məni niyə saldın dərdlərə dünyam? Bu dünyanın gərdişinə nə deyim? Özü

Bu dağlar Dəlidağ, Sarıyer dağların gözü, Dikpiləkən bu dağların ucası, Qırmızıdağ gözəllərin gözəli, Sarımsaqlı, Kətik, Keti yaraşıq, Möhtəşəmdir sıralanmış bu dağlar. ****** Ecazkardır bu dağların duruşu, Can alandı bizə tərəf baxışı, Bu yerlərə bəzək verən naxışı, Təbiətin aynasıdır bu dağlar, Torpağımın sərvətidir bu dağlar. ****** Soltanheydər, Gəlinqaya bəzəkdir, Pəriçınqıl, Xanım dərə gözəldir, Qaragöllə Qiblə bulaq

Qarabağ torpağında, Ağdam ərazisində, Ululardan yadigar, Müqəddəs bir ocaq var. Ocağın yaranmasın, Aqillər belə deyir: -Dövlətli bir kişinin, Dörd övladı var imiş. Onlardan biri qız, Üçü oğlan imiş. Qızın adı Eşq imiş, İllər ötür, vaxt keçir, Uşaqlar da böyüyür. Ailə bu illərdə, Sakitcə həyat sürür. Kənd qızları içində , Eşq öz gözəlliyilə , Ən seçilən