Türkiyənin Van şəhərində anadan olan şair Gökmen Sakin ictimai məzmunlu, vətənpərvərlik, bayraq, millət, sevgi və satira mövzularında qələmə aldığı şeirləri ilə tanınır. Onun yaradıcılığında xalqın problemləri, cəmiyyətin qayğıları və milli-mənəvi dəyərlər mühüm yer tutur.
İki şeir kitabının müəllifidir. Şairin “Göl Mavisi Şiirler” kitabı oxucular tərəfindən maraqla qarşılanmış və nəşrin 10-cu buraxılışı işıq üzü görmüşdür.
Türkiyənin müxtəlif şəhərlərində keçirilən şeir gecələrində, universitetlərdə təşkil olunan şeir dinləmələrində və ictimai şeir şölənlərində fəal iştirak edən Gökmen Sakin yaradıcılığını geniş auditoriyaya təqdim edir. O, həmçinin televiziya kanallarında təşkil olunan şeir müsabiqələrində birincilik mükafatlarına layiq görülüb.
Şairin yaradıcılığı milli dəyərlərə bağlılığı, ictimai həssaslığı və fərqli mövzulara müraciəti ilə seçilir.
Ne Olabilir ki Sevgiye Engel ?
Engelli deyip de acıma bana
Onurlar yerlere düşerse yazık
Ben elsiz ayaksız yürürüm ama
Yere sağlam basan şaşarsa yazık
Dünyayı çizermiş eğik bir pergel
Tebessümle bana yeter ki sen gel
Ne olabilir ki sevgiye engel ?
Bir insan sevmeden yaşarsa yazık.
Hangi kara gece çıkmaz sabaha
Yaşıyorsak demek umut var daha
Binlerce şükürler olsun Allaha
Gönüller Mevlasız taşarsa yazık.
Sımsıkı sarılmak gerek her şeye
Çekemez ki engel beni köşeye
Budansa dalları nolur meşeye
Bir ağaç meyvesiz yeşerse yazık
Gökmene sağlam göz bakamaz şaşı
Minnetsiz içerim bir kaşık aşı
El ayak taşıma insanlık taşı
Bir insan haddini aşarsa yazık.
Diyemedim ki
Sevdiğimi gördüm seneler sonra
Yar diyecektim ah ! Diyemedim ki
Dizlerim tutuldu sesim kısıldı
Dur diyecektim ah ! Diyemedim ki
İlerledi bir kaç adım yürüdü
Baktıkça ona ben içim eridi
Kimin kollarında böyle çürüdü
Sor diyecektim ah! Diyemedim ki
Oturdu bir banka eğdi başını
Kaldırıp bakmadı bile kaşını
Sevdam bırakmamış hala peşini
Gör diyecektim ah! Diyemedim ki
Yaklaştım yanına git biraz dedi
Gözlerime baktı zaman az dedi
Nedir saçlarında bu beyaz dedi ?
Kar diyecektim ah! Diyemedim ki
Susmuştuk o an da , aradı eşi
Tez gel dedi; saat, geçmesin beşi
Sende kapat dedi unut geçmişi
Zor diyecektim ah! Diyemedim ki
Toparlandı birden kalktı ansızın
Bitmedi hiç dedi bende ki sızın
Duydum oğlun varmış peki ya kızın ?
Var diyecektim ah! Diyemedim ki .
Ben yolcuyum dedi sen bende hancı
Gökmene gerçekler gelmesin acı
İkimizde artık birer yabancı
Sar diyecektim ah! Diyemedim ki
Dur diyecektim ah! Diyemedim ki
Senin Adın Nedir Kadın ?
Daha Anne karnındayken
Kız dediler dışladılar
Oysa erkek istiyorduk
Biz dediler dışladılar
Zayıftı onda ki cüsse
Yetmiyordu güçlü sese
Kız elindir erkek ise
Öz dediler dışladılar
Düştü itile kakıla
Gelmedi ki hiç akıla
Bu da gitsin mi okula
Yaz dediler dışladılar
Çıkardılar bir pazara
Onur yok ki yüz kızara
Başlık elli, çok az para
Yüz dediler dışladılar
Gelin oldu on beşinde
Çocukluk kaldı düşünde
Din iman yoktu eşinde
Ez dediler dışladılar
Yuva etti kümesini
İlaç etti memesini
Gömleğinin düğmesini
Çöz dediler dışladılar
Irgat oldu dağda taşta
Yorgan oldu karda kışta
Yandı her türlü ataşta
Az dediler dışladılar
Gökmen deşme yaram azar
Berdel töre yazsan uzar
Kendine sağken bir mezar
Kaz dediler dışladılar . Gökmen Sakin
Gundelik.az
