“Övladım mənim ən yaxşı dostumdur”, “Valideynlərimlə dost kimiyik” – bu ifadələr müsbət səslənsə də, mütəxəssislər valideyn-övlad münasibətində sərhədlərin qorunmasının vacib olduğunu bildirirlər.
Sağlam Elmlər Universitetinin neyropsixoloqu Merve Tuğçe Doğruya görə, valideyn ilk növbədə övladının valideyni olmalıdır. Münasibətin tamamilə dostluğa çevrilməsi sərhəd pozuntularına və ailədə rolların qarışmasına səbəb olur.
Valideynlik rolu qorunmalıdır
Ailədə hər bir şəxsin öz rolu və məsuliyyəti var. Valideyn övladını dinləməli, onun hisslərini anlamalı və ona qarşı anlayışlı davranmalıdır. Lakin bu, valideynlik məsuliyyətindən imtina etmək demək deyil.
Mütəxəssis bildirir ki, valideyn öz rolunu uşağa hiss etdirə bilmədikdə ailədə qərarverici mövqenin uşağa keçməsi mümkündür. Digər tərəfdən, həddindən artıq sərt münasibət də uşağı valideyndən uzaqlaşdırır.
Uşağa böyüklər kimi davranmaq düzgün deyil
Uşağın yaşından daha böyük kimi qəbul edilməsi onun inkişafına mənfi təsir göstərir. Onun yaşına və inkişaf səviyyəsinə uyğun məsuliyyətlər daşıması və yaşıdları ilə oxşar şəkildə inkişaf etməsi daha sağlamdır.
Valideynlə alış-verişə getmək, söhbət etmək, futbol oynamaq və ya konsertə getmək kimi fəaliyyətlər münasibəti gücləndirir. Əsas məsələ bunları “biz dostuq” yanaşması ilə deyil, valideyn-övlad sərhədlərini qoruyaraq etməkdir.
Sağlam münasibətin əsası nədir?
Neyropsixoloqun fikrincə, ən doğru yanaşma nə yalnız sərt avtoritet, nə də yalnız dostluq münasibətidir. Valideyn övladına sevgi və hörmət göstərməli, onu dinləməli, eyni zamanda lazım gəldikdə yol göstərməli və qaydalar müəyyən etməlidir.
Uşaq bilməlidir ki, valideyni ilə hisslərini, qorxularını və sevinclərini rahat şəkildə paylaşa bilər. Ancaq bu münasibətdə əsas rol yenə də valideyn-övlad münasibəti olaraq qalmalıdır.
Mənbə:TRT Haber
Hazırladı:Ziyalə Əhmədli
Gundelik.az
