Azərbaycan torpağı Düzləri, dərəsi, dağları gözəl, Çəməni, meşəsi, bağları gözəl, Bulağı, çayları, gölləri gözəl, Elin ruhu, canı, qanı bu torpaq! Qoynunda lalələr, çiçəklər bitən, Neftilə vətənə şöhrət gətirən, Torpağında bol məhsullar yetişən, İgidlərin məskənidir bu torpaq! Havası, iqlimi behişt, şəfalı, Ceyranı, cüyürü dağlar gözəli, Qartallar oylağı aydın səmalı, Ruha qida verən baldır bu torpaq! Xəznədir,
Anam (Anam Məmmədova Şahbaz Həmdəm qızının əziz xatirəsinə ithaf edirəm). Çöhrəsi gözəl olan, Nur kimi şəfəq saçan, Anaların anası, Ay mənim, gözəl anam! Bizləri böyüdərkən, Böyük cəfalar çəkən, Rahatlığı olmayan, Ay mənim, gözəl anam! On övladı böyüdən, Hər an təlaş keçirən, "Qəhrəman Ana olan, Ay mənim, gözəl anam! Mübariz insan olan, Dəyərli sözü olan, Bizə
Elə yazıçılar var ki, onların yaradıcılığı ilk baxışda ədəbi prosesdə mərkəzi və dominant mövqe tutmaya bilər. Lakin zaman keçdikcə aydın olur ki, bu cür sənətkarlar olmadan ədəbiyyatın ümumi mənzərəsini təsəvvür etmək qeyri-mümkündür. Onların əsərlərini nəzərə almadan dövrün ədəbi ruhunu, inkişaf istiqamətlərini və daxili ahəngini tam şəkildə dərk etmək mümkün deyil. Bu yazıçılar ədəbiyyatda səssiz, lakin
(poema) Elimizin dilində, Bir əfsanə dolaşır. Bu nakam məhəbbətin, Bünövrə daşı imiş. Dildən-dilə keçərək, Bugünə gəlib çatmış. Dastana çevrilmişdir. Əfsanədə deyilir: -Çox qədim zamanlarda, İki qardaş var imiş. Onlar mehriban olmuş. Bir obada, bir kənddə, Sakitcə yaşamışlar. Onların eyni gündə, Övladları doğulur. Ata olur hər biri, Əlinin oğlu olur, Vəlinin də bir qızı, Oğlanın adı