(Gənc tarixçi və siyasətçi mövqeyindən)
Müasir informasiya dövründə siyasi mübarizə yalnız ideyalar üzərindən deyil, təəssüf ki, bəzən etik sərhədləri aşan üsullarla da aparılır. Xüsusilə son dövrlərdə dövlət başçısının ailəsinə qarşı səsləndirilən təhqiramiz və əsassız fikirlər bu tendensiyanın nə qədər təhlükəli həddə çatdığını göstərir.
Tarix göstərir ki, güclü dövlətlər yalnız iqtisadi və hərbi güclə deyil, eyni zamanda mənəvi dəyərlərin qorunması ilə möhkəmlənir. Ailə isə bu dəyərlərin təməl sütunlarından biridir. Siyasi polemikanın ailə institutuna yönəlməsi nəinki etik prinsiplərə ziddir, həm də cəmiyyətin mənəvi bütövlüyünə ciddi zərbə vurur.
Siyasi tənqid hər bir demokratik cəmiyyətin ayrılmaz hissəsidir. Lakin bu tənqid dövlət idarəçiliyinə, qəbul olunan qərarlara və həyata keçirilən siyasətə yönəlməlidir. Şəxsi həyatın və ailə üzvlərinin hədəfə alınması artıq tənqid deyil, açıq şəkildə mənəvi deqradasiyanın göstəricisidir.
Bu cür yanaşmaların arxasında çox vaxt məqsəd ictimai rəyi çaşdırmaq, diqqəti əsas məsələlərdən yayındırmaq və süni gərginlik yaratmaq olur. İnformasiya müharibəsinin bu forması xüsusilə sosial şəbəkələr vasitəsilə geniş yayılaraq cəmiyyət daxilində parçalanma və inamsızlıq mühiti formalaşdırmağa xidmət edir.
Azərbaycan cəmiyyətində isə ailə anlayışı müqəddəsdir və bu dəyərə qarşı yönəlmiş hər hansı hücum yalnız bir fərdi deyil, bütövlükdə milli-mənəvi sistemi hədəf alır. Bu baxımdan belə hallara qarşı prinsipial mövqe nümayiş etdirmək hər bir vətəndaşın mənəvi borcudur.
Gənc bir tarixçi və siyasətçi olaraq hesab edirəm ki, sağlam siyasi mühitin formalaşdırılması üçün ilk növbədə etik çərçivələr qorunmalıdır. Siyasi rəqabət şəxsi təhqir üzərində deyil, ideya və proqramlar üzərində qurulmalıdır. Əks halda, bu, nə demokratiyaya, nə də cəmiyyətin inkişafına xidmət edir.
Müasir Azərbaycan tarixinin ən mühüm mərhələlərindən biri də dövlət müstəqilliyinin möhkəmləndirilməsi və ərazi bütövlüyünün bərpası ilə xarakterizə olunur. Bu baxımdan, Azərbaycan Respublikasının prezidenti,Cənab İlham Əliyev-in siyasi fəaliyyəti xüsusi əhəmiyyət kəsb edir və əvəz edilməzdir. Onun rəhbərliyi ilə həyata keçirilən məqsədyönlü siyasət nəticəsində Azərbaycan beynəlxalq arenada öz mövqeyini daha da gücləndirmiş, milli maraqların qorunması istiqamətində mühüm uğurlar əldə olunmuşdur.
Xüsusilə İkinci Qarabağ müharibəsi zamanı əldə edilən qələbə Azərbaycan tarixində yeni bir mərhələnin başlanğıcı kimi qiymətləndirilir. Bu qələbə yalnız hərbi uğur deyil, həm də uzun illər davam edən ədalətsizliyə son qoyulması, xalqın milli qürurunun bərpası və dövlətçilik iradəsinin təntənəsi kimi tarixə həkk olunmuşdur.
Belə bir tarixi fonda dövlət başçısına və onun ailəsinə qarşı yönələn təhqiramiz ifadələr, əsassız ittihamlar və qərəzli yanaşmalar heç bir obyektiv meyara əsaslanmır. Bu cür yanaşmalar xalqımıza,dövlətçiliyimizə,sabitliyimizə düşmən kəsilən Mehman Hüseynov kimi əqidəsi,məsləki bəlli olmayan,qeyri sabit məvəviyyatdan uzaq adamların həyat vərdişinə cevrilib.Belə şər-böhtan yolu nə siyasi etikaya, nə də ədalət prinsipinə uyğun gəlir. Əksinə, bu, daha çox informasiya təzyiqi və məqsədli manipulyasiya cəhdləri kimi dəyərləndirilə bilər.
Siyasi fəaliyyətin qiymətləndirilməsi konkret nəticələr, həyata keçirilən islahatlar və əldə olunan uğurlar əsasında aparılmalıdır. Emosional və qeyri-obyektiv yanaşmalar isə cəmiyyətə fayda vermir, əksinə ictimai şüurun çaşdırılmasına xidmət etmə cəhdidir. Bu baxımdan, dövlətçilik maraqlarını və milli dəyərləri əsas tutan hər bir vətəndaş belə hallara qarşı prinsipial və ədalətli mövqe nümayiş etdirməlidir.
Nəticə etibarilə, müasir Azərbaycan reallığında əldə olunan nailiyyətlər fonunda qərəzli və təhqiramiz ritorika nəinki əsassızdır, həm də cəmiyyətin ümumi inkişaf dinamikasına ziddir. Sağlam siyasi mühit isə yalnız faktlara əsaslanan, etik çərçivələri qoruyan və milli maraqları ön planda tutan yanaşma ilə formalaşa bilər.
Tural Məmmədov, 
Tarixçi-siyasətçi 
Gundelik.az