Hindistanın xeyriyyəçilik hekayəsi adətən yuxarıdan aşağıya doğru danışılır.
Bu hekayədə korporativ sosial məsuliyyət (CSR) büdcələri, milyarderlərin vədləri və iri fondlar ön plana çıxır. Lakin yeni bir hesabat bildirir ki, Hindistanın səxavətinin əsl mühərriki daha sadə — və ölçü baxımından daha böyük — bir qüvvədir.
Centre for Social Impact and Philanthropy (CSIP) tərəfindən hazırlanmış How India Gives 2025 hesabatı ölkədə xeyriyyəçilik sahəsində əsas rolun təşkilatlanmış, institusional vəsaitlərə məxsus olduğu barədə ənənəvi fikri şübhə altına alır. Əksinə, hesabat daha səssiz, lakin nəhəng bir gücə işarə edir: ev təsərrüfatları.
Hesabata görə, Hindistanda ev təsərrüfatlarının ümumi illik ianə həcmi nağd pul, natura şəklində yardımlar və könüllülük daxil olmaqla 540 milyard rupi (təxminən 6 milyard dollar) təşkil edir.
Respondentlərin təxminən 68%-i hansısa formada ianə etdiyini bildirib. Bunun 48%-i ərzaq, geyim və digər məişət əşyaları kimi natura şəklində yardımlardır, 44%-i nağd ianələr, 30%-i isə qeyri-kommersiya təşkilatları, dini qurumlar və ya icma qruplarında könüllü fəaliyyətdir.
Verilən ərzaqların böyük hissəsi ictimai pulsuz yeməkxanalara yönəlir. Könüllülük isə əsasən dini qurumlarda xidmət formasında olur və bura onların təşkil etdiyi təbii fəlakət yardımları da daxildir.
CSIP-in rəhbəri Jinny Uppal BBC-yə bildirib: “Hindistan çox səxavətli ölkədir. Araşdırmamız göstərir ki, adi ev təsərrüfatları indiyədək düşünüləndən daha böyük rol oynayır. Səxavət geniş yayılıb və mədəniyyətə dərindən hopub.”
Əsas nəticə budur: Hindistanda xeyriyyəçilik elit təbəqə tərəfindən deyil, kütləvi, yerli və münasibətlərə əsaslanan formada həyata keçirilir — bu, inam, üz-üzə müraciətlər və gündəlik sosial öhdəliklər əsasında, gəlir səviyyəsindən asılı olmayaraq formalaşır.
Mənbə: BBC
Hazırladı:Ziyalə Əhmədli
Gundelik.az
